Powstała innowacyjna technologia wytwarzania autoklawizowanego betonu komórkowego (ABK) z zastosowaniem popiołów lotnych nowej generacji tj. powstających ze spalania węgla w kotłach fluidalnych, z równoczesnym procesem odsiarczania gazów spalinowych. Powstał nowy energooszczędny, przyjazny dla środowiska naturalnego materiał budowlany, którego produkcja rozwiązuje jednocześnie problem z surowcem odpadowym.

Oddział Szkła i Materiałów Budowlanych ICiMB oraz Katedra Technologii Materiałów Budowlanych Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH na podstawie prowadzonych prac badawczo-rozwojowych opracował innowacyjną technologię - sposób prażenia niskokalorycznych łupków przywęglowych lub glin nie zawierających części palnych w pierścieniowej warstwie fluidalnej oraz reaktor z pierścieniową warstwą fluidalną do ich prażenia.

Instytut Ceramiki i Materiałów Budowlanych Oddział Szkła i Materiałów Budowlanych w Krakowie otrzymał wyróżnienie w ogólnopolskiej edycji konkursu „Krajowi Liderzy Innowacji i Rozwoju” w kategorii „innowacyjny produkt” za „Zaprawy na bazie cementu romańskiego do konserwacji i renowacji zabytków”.

Oddział Materiałów Ogniotrwałych w Gliwicach jest jedynym w Polsce producentem wyrobów z węglika krzemu na wiązaniu azotkowym. Wyroby te charakteryzuje m.in. wysoka przewodność cieplna i odporność na wstrząsy cieplne dzięki zawartości SiC

Oddział Szkła i Materiałów Budowlanych od kilku lat bierze udział w grantach europejskich i krajowych dotyczących reaktywacji produkcji cementu romańskiego, jako materiału do renowacji i odnowy zabytków z przełomu XIX i XX wieku wykończonych w tej technologii. Prace nad odtworzeniem zapomnianej technologii rozpoczęły się od projektu badawczego w ramach 7 Programu Ramowego „ROCEM - cement romański do właściwej konserwacji zabytków architektury”

Stosowane przez wiele lat farby ceramiczne do zdobienia szkła i ceramiki charakteryzują się dużą zawartością związków ołowiu wprowadzanych w topniku. Obecność ołowiu gwarantuje dobre wybłyszczenie i intensywność barwy. Szkodliwe działanie związków ołowiu zmusza do szukania rozwiązań eliminujących czynniki szkodliwe zarówno na etapie wytwarzania farb jak i ich stosowania.